سیگنال ماشین را به تصمیم نگهداری قابل اعتماد تبدیل کنید.

پیش‌بینانه، پیشگیرانه و مبتنی بر وضعیت را جدا کنید

نگهداری واکنشی پس از خرابی، پیشگیرانه بر اساس زمان یا کارکرد، مبتنی بر وضعیت پس از عبور شاخص از حد و پیش‌بینانه بر اساس مسیر آینده و فرصت اقدام عمل می‌کند.

ساده‌ترین روش مؤثر را انتخاب کنید. هوش مصنوعی زمانی ارزش دارد که چند سیگنال تعامل دارند، افت به بار یا محصول وابسته است یا هشدار زودتر از آلارم ساده لازم است.

• حالت خرابی و پیامد
• نشانهٔ قابل تشخیص افت
• افق هشدار قابل استفاده
• اقدام ممکن در آن بازه

دادهٔ حسگر را به سابقهٔ تجهیز و نگهداری وصل کنید

سیگنال را از حالت خرابی انتخاب کنید: لرزش، دما، جریان، فشار، صوت، روانکاری، آلارم، سیکل و کیفیت. سرعت، بار، دستور ساخت، محصول، محیط و نگهداری اخیر را نیز اضافه کنید.

ساعت و شناسه را میان PLC، حسگر، تاریخچه‌نگار، CMMS و MES هماهنگ کنید. دادهٔ خام، تبدیل، نبود داده، تعمیر و یافتهٔ تأییدشده را حفظ کنید.

• مقدار حسگر و زمینهٔ نمونه‌برداری
• وضعیت، بار، دستور و محصول
• تاریخچهٔ آلارم، بازرسی، تعمیر و تعویض
• خرابی تأییدشده و سلامت پس از اقدام

مدل را به‌عنوان سیاست عملیاتی بسنجید

صحت کلی به‌تنهایی کافی نیست. خرابی ازدست‌رفته و هشدار اشتباه پیامدهای متفاوتی دارند. سهم هشدارهای درست، سهم خرابی‌های شناسایی‌شده، زمان هشدار، کالیبراسیون احتمال و تغییر عملکرد را برای ماشین و شرایط مربوط بسنجید.

پیامد تولید و کیفیت را نیز اندازه بگیرید. مدلی با دقت کمی کمتر شاید بهتر باشد اگر هشدار آن در بازهٔ قابل برنامه‌ریزی برسد.

هشدار را تا تصمیم واقعی نگهداری دنبال کنید

مثال فرضی: پایشگر یاتاقان در یک ماه مشخص، هشت هشدار می‌دهد. در بازرسی افراد صلاحیت‌دار، پنج مورد فرسودگیِ نیازمند اقدام دارند و سه مورد یافتهٔ قابل اقدام ندارند. طبق همین قاعدهٔ بازرسی، آن سه را هشدار بدون یافتهٔ قابل اقدام ثبت کنید؛ این ثابت نمی‌کند دستگاه برای همیشه سالم بوده است. هشت هشدار به‌تنهایی خرابی‌های تشخیص‌داده‌نشده یا دقت مدل را نشان نمی‌دهد.

برای یک هشدار، فاصلهٔ برآوردی تا خرابی ۳۶ ساعت است. برنامه‌ریزی برای تهیهٔ قطعهٔ تأییدشده شش ساعت و برای مداخلهٔ مصوب چهار ساعت نیاز دارد؛ حاشیهٔ اسمی ۲۶ ساعت می‌ماند. این تفریق، عمر باقی‌ماندهٔ ایمن را ثابت نمی‌کند. عدم‌قطعیت، یافتهٔ بازرسی و روش‌های مصوب محل، مبنای تصمیم‌اند.

پیش از افزایش هشدارها، ظرفیت بازرسی و مداخله را مشخص کنید. زمان رسیدن سیگنال، فرد بررسی‌کننده، بازرسی، اقدام مصوب و وضعیت مشاهده‌شده را ثبت کنید. سپس تکرار، کیفیت و مدت کارکردِ در معرض خرابی را با خط پایهٔ مناسب مقایسه کنید. برای ادعای صرفه‌جوییِ ناشی از جلوگیری از خرابی، باید برآورد قابل دفاعی از حالت بدون اقدام داشته باشید؛ بستن هشدار کافی نیست.

زمان مداخله را در زمینهٔ سیستم بیازمایید

پیش‌بینی سلامت، بهترین زمان را خودکار تعیین نمی‌کند. قطعه، نیروی کار، دسترسی، ایمنی، تعویض، بافر، تقاضا و محدودیت را لحاظ کنید. ادامه، بازرسی، کاهش بار و تعمیر را شبیه‌سازی کنید.

قاعدهٔ ارجاع و بازبینی انسانی را روشن کنید. دلیل پذیرش، تعویق یا رد هشدار را ثبت کنید تا سیاست بهتر شود.

1. کشف

   انحراف قابل اعتماد را پیدا کنید.

2. تشخیص

   آن را به حالت خرابی محتمل وصل کنید.

3. پیش‌بینی

   افق هشدار و عدم‌قطعیت را برآورد کنید.

4. برنامه‌ریزی

   مداخله، تولید و ریسک را مقایسه کنید.

5. تأیید

   تجهیز و نتیجهٔ اقدام را بررسی کنید.

از یک تجهیز شروع کنید و نتیجه را پیش از گسترش بسنجید

یک خرابی مهم و قابل تشخیص در تجهیز شناخته‌شده انتخاب کنید. توقف، هزینه، هشدار کاذب، کیفیت و اثر تولید را پیش از پایلوت اندازه بگیرید. ابتدا هشدار را در حالت سایه اجرا کنید.

پیش از گسترش، بررسی کنید داده قابل اتکاست، هر هشدار مسئول و پاسخ مشخص دارد و کنترل دسترسی برقرار است. اثر بر توقف، کیفیت و هزینه را در شرایط قابل مقایسه دوباره بسنجید.

راهبرد نگهداری با روش پایش، فهرست یکسانی ندارد

نگهداری واکنشی، پیشگیرانهٔ زمان‌محور یا کارکردمحور، مبتنی بر وضعیت و پیش‌بینانه، چهار دستهٔ مفید برای تصمیم‌اند، نه تقسیم‌بندی کامل و بدون هم‌پوشانی. روش‌های پیش‌بینانه اغلب داخل برنامهٔ گسترده‌ترِ نگهداری مبتنی بر وضعیت قرار می‌گیرند. فهرست‌های دیگر، نگهداری مبتنی بر قابلیت اطمینان، اولویت‌بندی بر اساس ریسک یا حذف پیش‌دستانهٔ عیب را هم می‌آورند؛ این‌ها سطوح متفاوتی از سیاست و تحلیل را توضیح می‌دهند. یک فهرست هفت‌نوعیِ واحد که برای همهٔ محل‌ها اجباری باشد وجود ندارد.

لرزش، گرمانگاری فروسرخ و تحلیل روغن، سه روش رایج پایش‌اند، نه تنها سه نوع نگهداری پیش‌بینانه. وزارت انرژی آمریکا، فراصوت و تحلیل موتور را هم توضیح می‌دهد. NIST به رویکردهای مدل‌مبنا، داده‌مبنا و ترکیبی برای پیش‌آگاهی می‌پردازد؛ این‌ها روش پیش‌بینی را دسته‌بندی می‌کنند، نه حسگر را.

از حالت خرابی و پاسخ عملیِ مصوب شروع کنید. تصویر حرارتی می‌تواند اتصال داغ را نشان دهد، اما دما به‌تنهایی ممکن است عمر باقی‌مانده را پیش‌بینی نکند. کشف، تشخیص، پیش‌بینی و تصمیم مداخله را جدا نگه دارید.

قاعدهٔ ۱۰ درصدِ نگهداری، مجوز عقب‌انداختن کار نیست

یکی از کاربردهای «قاعدهٔ ۱۰ درصد» به پنجرهٔ سنجشِ رعایت برنامه در اطراف موعد نگهداری مربوط است. تعریف‌ها فرق دارند: Allied Reliability عرض کل پنجره را ۱۰ درصد فاصلهٔ نگهداری می‌داند؛ برای کار ۳۰روزه، یعنی ۱٫۵ روز پیش و ۱٫۵ روز پس از موعد. سیاستِ مثبت یا منفیِ ۱۰ درصد، در عوض سه روز در هر طرف می‌دهد. بنویسید گزارش شما کدام قرارداد را به کار می‌برد. هیچ‌کدام حد عمومیِ کارکرد ایمن نیست.

نویسندگان دیگر، عبارت مشابه را برای مرز تعمیر یا تعویض، یا نسبت ادعاییِ هزینهٔ پیشگیری به خرابی به کار می‌برند. این‌ها ادعاهای متفاوت‌اند. هیچ‌کدام را بدون مبنای روشن اعمال نکنید. روش مصوب محل، الزام سازنده و محدودیت قانونی یا بازرسی، زمان مجاز را تعیین می‌کنند. هزینه را از ریسک واقعیِ تجهیز، عمر مورد انتظار و پیامد توقف بسنجید، نه با این فرض که هر تعمیر ده برابر جریمه دارد.