هیجونکا در تولید چندمحصولی: ساخت برنامه هموار

ترکیب واقعی را در دوره‌ای مشخص هموار کنید

Lean Enterprise Institute، هیجونکا را هموارسازی نوع و مقدار تولید در دوره‌ای ثابت تعریف می‌کند. تولید تمام A در دوشنبه و تمام B در سه‌شنبه، حتی با میانگین تقاضای متعادل، ممکن است نیاز بالادست را موج‌دار کند.

توالی تکرارشونده این نیاز را یکنواخت‌تر پخش می‌کند. اجرای آن به موجودی تأمین مجدد، تعویض‌های شدنی و الگوی تقاضای مناسب بستگی دارد. سفارش‌های مشتری همچنان ممکن است نامنظم برسند.

این راهنما الگو را می‌سازد. SMED کاهش زمان تعویض را بررسی می‌کند و زمان‌بندی تولید به محدودیت‌های گسترده‌تر می‌پردازد.

تقاضا را به ظرف‌های قابل مدیریت تبدیل کنید

بازه فرضی برنامه: چهار ساعت کاری، با تقاضای ۱۲۰ واحد A، ۶۰ واحد B و ۶۰ واحد C. هر ظرف ۲۰ واحد دارد. در نتیجه به شش ظرف A، سه ظرف B و سه ظرف C نیاز داریم.

سه بار تکرار AABC دقیقاً همین ۱۲ ظرف را می‌دهد. هر چرخه چهارخانه‌ای، ۸۰ واحد را با نسبت لازم ۲:۱:۱ آزاد می‌کند. این توالی فقط مثال است، نه بهترین ترتیب برای هر ماشین.

جعبهٔ هیجونکا را با همین مثال پر کنید

در این بازهٔ فرضی چهار‌ساعته، تقاضای A برابر ۱۲۰ واحد و تقاضای B و C هرکدام ۶۰ واحد است. هر ظرف ۲۰ واحد دارد. سه بار تکرار AABC، شش ظرف A و سه ظرف از هرکدام از دو محصول دیگر می‌دهد. در جدول، شمارهٔ خانه‌ها جای هر ظرف را در توالی مشخص می‌کند؛ ردیف محصول و ستون زمان، ساختار جعبه را می‌سازند.

دوازده خانهٔ ۲۰ دقیقه‌ای تمام ۲۴۰ دقیقه را پر می‌کنند. برای هر خانه ۱۵ دقیقه عملیات و پنج دقیقه زمان اضافه برای تعویض و جابه‌جایی در نظر گرفته‌ایم. هیچ ظرفیت آزادِ تخصیص‌نیافته‌ای باقی نمی‌ماند. درست‌بودن جمع‌ها، شدنی‌بودن برنامه را ثابت نمی‌کند؛ زمان واقعی تعویض، مواد، افراد و وقفه‌ها را جدا بررسی کنید.

فایل پرشده همین توالی را دارد. فایل خالی برای برنامهٔ خودتان است. هر دو را می‌توانید در صفحه‌گسترده ویرایش کنید. اگر تعداد خانه‌ها تغییر کرد، شبکه را دوباره رسم کنید؛ فرم دوازده‌خانه‌ای را بدون تغییر برای افقی دیگر به کار نبرید. فایل CSV قابل ویرایش است، اما مقدارها را دوباره محاسبه نمی‌کند و تأییدکنندهٔ برنامهٔ تولید نیست.

فاصلهٔ تکرار تولید هر محصول یا EPEI می‌گوید هر محصول چند وقت یک‌بار دوباره تولید می‌شود. این فاصله را با بازهٔ چهار‌ساعتهٔ هموارسازی یکی نگیرید. سیاست تأمین مجدد و زمان تعویض تعیین می‌کنند کدام فاصله اجراشدنی است.

زمان هر آزادسازی را با دقیقه‌های موجود تطبیق دهید

در این مثال، عملیات هر ظرف ۱۵ دقیقه زمان می‌خواهد. حداکثر پنج دقیقه دیگر در هر خانه برای تعویض و جابه‌جایی کنار بگذارید. دوازده خانه ضرب در ۲۰ دقیقه، ۲۴۰ دقیقه می‌شود. بودجه دقیقاً پر است و حاشیه بازیابی تخصیص‌نیافته‌ای باقی نمی‌ماند.

فرض پنج دقیقه عمداً ساده و محافظه‌کارانه است و حتی خانه‌های A به A را هم شامل می‌شود. برنامه واقعی باید زمان تعویض وابسته به توالی را اندازه بگیرد و نظافت، نگهداری و وقفه‌ها را صریح حساب کند. اگر تعویض B به C واقعاً ۱۸ دقیقه طول بکشد، این الگو اجراشدنی نیست.

Pitch در اینجا زمان اختصاص‌یافته به آزادسازی یک ظرف است و با زمان چرخه یک واحد فرق دارد. راهنمای تاکت و زمان چرخه این زمان‌ها را توضیح می‌دهد.

جعبه هیجونکا باید آزادسازی را کنترل کند

جعبه هیجونکا، علامت‌های آزادسازی را بر اساس زمان و محصول پخش می‌کند. فیزیکی یا دیجیتال‌بودن آن فرقی ندارد؛ برای خانه ازدست‌رفته، سفارش فوری و مجوز استفاده‌نشده به قاعده نیاز دارد.

لغو علامت مصرف نباید فقط برای پرکردن یک خانه خالی، به تولید ناخواسته تبدیل شود. برنامه را به سیاست کششی انتخاب‌شده و حلقه کانبان وصل کنید.

1. خانواده برنامه‌ریزی را انتخاب کنید

   محصولاتی را گروه کنید که فرایند مشترک قابل اجرا دارند. بازه تقاضا و سیاست موجودی را بنویسید.

2. ظرف‌ها و توالی را حساب کنید

   واحدهای لازم را به آزادسازی‌ها تبدیل کنید و مجموع توالی پیشنهادی را با نیاز هر محصول تطبیق دهید.

3. ظرفیت و تأمین مجدد را اثبات کنید

   زمان واقعی عملیات، تعویض وابسته به توالی، مواد، افراد و زمان رسیدن موجودی جایگزین قابل استفاده را آزمایش کنید.

4. استثنا و بازبینی را تعریف کنید

   واکنش به خانه ازدست‌رفته، مجوز تغییر ترتیب و محرک بازبینی الگوی تقاضا را مشخص کنید.

محدودیت تنوع زیاد و تولید سفارشی را پنهان نکنید

کارهای کم‌تکرار، موجودی گران، ترکیب محصول پیش‌بینی‌ناپذیر یا تعویض‌های بسیار طولانی ممکن است الگوی ثابت ظرف کوچک را نامناسب کنند. هموارسازی در سطح خانواده محصول یا قاعده آزادسازی دیگری شاید بهتر به مشتری خدمت کند.

فاصله بین تولیدهای یک محصول، بر موجودی لازم برای تأمین مجدد هم اثر دارد. بچ کوچک‌تر می‌تواند این فاصله را کم کند، اما تعویض مکرر ظرفیت می‌گیرد. هر دو پیامد را آزمایش کنید؛ بیشتر عوض‌کردن همیشه به معنی تولید ناب‌تر نیست.

کسری موجودی، سن موجودی، کار تعویض و تحویل واقعی مشتری را کنار هم ببینید. نظم برنامه به‌تنهایی نتیجه نهایی نیست.

با تغییر ترکیب تقاضا، الگو را بازبینی کنید

اگر تقاضا به A = 60، B = 120 و C = 60 برسد، الگوی قدیمی AABC بیش از نیاز A و کمتر از نیاز B تولید می‌کند. فرض‌های اولیه را نگه دارید تا تیم ببیند چرا الگو دیگر مناسب نیست.

سوابق استثناها را برای بهترکردن الگوی بعدی به کار ببرید. تغییر واقعی ترکیب تقاضا را از یک اختلال موردی جدا کنید و هنگام بازبرنامه‌ریزی، برنامه کوتاه‌مدت قابل اجرا را حفظ کنید.